نقش ويتامين C در ایمنی طیور
مقدمه
سنتز ويتامين Cدر جوجههاي يك روزه و طيور بالغ تحت استرس به مقدار مناسب انجام نميپذيرد. ويتامينCباعث افزايش پاسخ هاي هورموني و سلولي و همچنين افزايش مقاومت پرندگان نسبت به آلودگي هاي ناشي از اكولاي و مايكوباكتريوم آويوم، نيوكاسل و بيماريهاي عفوني بورس و مارك ميگردد. ويتامينC در ايفاي نقش آنتياكسيداني خود باعث استحكام غشاهاي لكوسيتها ميشود و همچنين وجود مقادير مناسب اين ويتامين باعث افزايش فعاليت فاگوسيتوزي نوتروفيل ها ميگردد. در شرايط استرس گرمايي اين ويتامين از طريق تأثير بر روي كاهش سنتز گلوكوكورتيكوئيدها باعث تخفيف اثرات استرس ميگردد. با افزودن مقادیری از ويتامينC به جیره غذایی ،كاهش عملكرد سيستم ايمني ناشي از كورتيكواسترون و استرس گرمايي تقليل مييابد. تفاوت در اثرات مفيد ناشي از افزودن ويتامينCدر جيره را ميتوان به ناپداري اين ويتامين در بعضي از شرايط نگهداري آن مربوط دانست.
منابع ویتامین C
در شرایط طبیعی حاکم در طبیعت ، طیور از توانایی بالقوه تامین نیاز های خوئ از طریق مصرف انتخابی مواد غذایی از اسید آسکوربیک برخوردارند . در شیوه پرورش آزاد امکان تامین اسید اسکوربیک با مصرف مواد غذایی از اسید اسکوربیک به صورت محدود وجود دارد. و این در خالی است که ترکیبات به کار گرفته شده در جیره غذایی طیور عاری یا دارای مقدار بسیار کمی ویتامین cمی باشد و منبع طبیعی آسید اسکوربیک در پرندگان ، بیوسنتز داخلی آن در کلیه است. این روند در بدو تشکیل جنین آغاز شده و در تمام شول زندگی طیور تداوم دارد. و میزان بیو سنتز تحت تاثیر عوامل متعدد مانند میزان رشد ، جنس، عوامل استرس زا( محیط، بیماری ها؛ واکسیناسیون، ....) قرار دارد.
همه چیز پـاک میشود